Zoals misschien wel was opgevallen bij sommige, is dat ik totaal geen updates online heb gezet over Jara, de bevalling, etc…
Daar was natuurlijk een goede reden voor en daar ga ik jullie vandaag even kort over vertellen.

Na een inleiding is Jara geboren op 6 Juli 2017 met een gewicht van maar liefst 4705 gram.  Ik zal nog een uitgebreid bevallingsverhaal delen binnenkort, maar ik kan je vertellen dat het een heftige en emotionele bevalling was, en vooral erg snel. Ze werd al snel na de geboorte weggehaald en voordat we het wisten is zij vanuit Ede naar de intensive care verhuist in het Radboud in Nijmegen.

Jara kon zelf niet ademhalen, waardoor ze geintubeerd is. Ze lag de eerste dagen zo vol met infuusjes, draadjes plakkers slangetjes noem het maar op. Daar zijn natuurlijk fotos van maar wij hebben besloten om deze voor onszelf te houden. Gelukkig knapte ze snel op en kreeg ze na een paar dagen al een snorretje en konden we voor het eerst met haar buidelen, en haar haar eerste flesje proberen te geven.

Wij hebben een aantal dagen in het ziekenhuis in Nijmegen geslapen, en in het Ronald McDonald huis, en mochten al snel weer naar Ede, omdat ze het wonder boven wonder goed deed.

Wat waren we trots op onze meid. Eindelijk kleren aan, geen 100den slangetjes meer aan der lijf, zelfs de sonde ging eruit want de flesjes gingen goed.
Maar dat was voor korte duur want ze viel te veel af en kreeg maar minimaal flesvoeding binnen, hier hebben we dan ook een aantal weken mee geworsteld…

Uiteindelijk heeft ze 3 weken in het ziekenhuis gelegen, en mochten we haar 26 Juli mét sonde mee naar huis nemen.
Even snelcursus in het ziekenhuis gehad om goed met de sonde om te kunnen gaan (naast voeden natuurlijk ook het schoonhouden, pleisters vervangen, ph meten noem het maar op) Ook hadden we een thuiszorginstantie die we konden bellen mocht ze de sonde er uit trekken, wat regelmatig gebeurde, zodat zij hem zo snel mogelijk weer terug konden plaatsen.

We zijn nu 3 weken thuis, en ze doet het hartstikke goed. Het zijn kleine babystapjes (haha flauw) maar elk stapje vooruit is een stapje vooruit. Ze had nogsteeds problemen met drinken maar sinds we puur op verzoek geven (is ongeveer 100 tot 200 ml per dag minder dan ze hoort te hebben qua gewicht) gaat het hartstikke goed. Ze laat horen wanneer ze honger heeft, en is een heel tevreden meisje.
De afgelopen week is ze dan ook zonder sonde 150 gram aangekomen, en zit ze op 5710 gram en word het sonde-avontuur officieel afgesloten.

En kijk nou hoe geliefd ze is door haar grote broer en zus!
Zodra ze huilt komt Bram haar wel even troosten en aai over der bol geven, of een speen in der oog / mond stoppen.

Wij zijn zo trots op onze meid!  Hier kan je toch alleen maar verliefd op zijn? 








Volg je mij al op social media? dat kan namelijk op
Facebook // Instagram & Twitter óf Bloglovin



Facebook Comments

Related posts:

Gezinsuitbreiding
Share

1 Comment on Wat een rollercoaster!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge