[…] Dat deden ze dan ook trouwens, toen ik het bad uit was en we aan het eten gingen, kwamen ze om de 4 minuten…

De avond leek wel uren en uren en uren te duren, en eindelijk kwam de verloskundige kijken nadat mijn vader 2 x gebeld had. Der was wel iets ontsluiting maar echt minimaal en ze zou terug komen als de weeen sneller achter elkaar zouden komen.

Nog geen 2 uur later belde vader weer en verloskundige kwam weer met moeite, de weeen waren erg heftig, maar ontsluiting was amper verschil met de vorige keer.
Ik moest maar een paracetamol nemen als ik pijn had. (huh?)

Toen de verloskundige net weg was, was het niet meer te houden, het was ondertussen een uur of 12 snachts, en de verloskundige dacht niet dat ze weer hoefde te komen, en vroeg hoeveel tijd er tussen de weeen zaten. Nou ehm, geen tijd?
Tegenwoordig weet ik dat dit een weeenstorm heet, toen die tijd deed het gewoon heel veel zeer en jankte ik alles bij elkaar, opvangen lukte absoluut niet en volgens mij heb ik vooral schreeuwend op de bank gelegen terwijl mijn vader grapjes maakte.
Mijn paps heeft me in de auto geladen en we zijn met zn alle naar het ziekenhuis gereden.

Ik weet serieus niet veel meer van die tijd, ik weet niet hoeveel ontsluiting, of wat dan ook, sterker nog, ik heb 13 jaar lang het verhaal zelfs verkeerd verteld, mijn moeder heeft me een paar weken geleden duidelijk uitgelegd wat er nou wel aan de hand was.
Ik weet wel dat ik ziek geweest ben, en veel moest overgeven, was misselijk van de pijn..
Pijnbestrijding daar deden ze niet bepaald aan, tegenwoordig is dat allemaal wel normaal.

Wel weet ik dat het heel lang duurde allemaal, Lotte lag helemaal links in mn buik, en kon de draai niet maken..ook niet na een hoop op mijn buik duwen trekken weet ik wat ze allemaal gedaan hebben. Toen de assistente de kamer uit wou lopen om er een spoed keizersnede van te maken, heb ik schijnbaar toch nog ergens energie vandaan gehaald, en alles op alles gezet. En daar kwam ze dan….

679863_4537082580757_612743949_o (1)
Helaas door de verbouwing mn doos met fotos tig keer verplaatst, dus dit is de enige babyfoto op de pc .

Het duurde even voor ze op mijn borst gelegd werd, het leek wel uren voordat ze eindelijk geluid maakte. En wat was ze mooi…. een prachtig 51 cm lang meisje, van ruim 8 pond.
En daar begon het dan, na 9 maanden dragen, het leven met een dochter…..

[ Hierna : De eerste week ! ]








Volg je mij al op social media? dat kan namelijk op
Facebook // Instagram & Twitter óf Bloglovin



Facebook Comments

Related posts:

Babygifts van mijn lieve buufjes!
#BabyHols is er dan eindelijk!
Verschil in maten... en krimpen van kleding... #irritaties
Share

2 Comments on De bevalling van Lotte … Deel 2

    • Echt? Weet je dat ik me daar echt niks meer van kan herrinneren. Maar ik kan me soweiso weinig herrinneren van toen die tijd

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge