Deze post is al even in mijn hoofd aan het spoken, door inspiratie van Tamara die alle3 van haar bevallingsverhalen deelde. Sinds ik haar laatste las zijn de woorden al tijden in mijn hoofd aan het draaien, hoe zou ik de mijne vertellen, nou hier komt ie dan.

Ik, 16 jarig meisje (dat verhaal zal ik een andere keer delen) , 41 weken en 3 dagen zwanger van een meisje. Die vrijdag moest ik me s’ochtends melden bij de gynaecoloog omdat ik dus ruim een week over tijd liep.

Al weet ik niet veel meer van dat gesprek want mijn geheugen laat me al jaren in de steek, ik weet dat hij natuurlijk even gevoeld heeft om te kijken of er al iets gebeurde daar beneden, maar natuurlijk zat alles nog potdicht. Mocht er niets gebeuren dan was het dinsdag 12 november zo ver, ik zou ingeleid worden met precies 42 weken. Daar zat ik daar niet bepaald op te wachten natuurlijk, was ik wel vreselijk blij dat er eindelijk een eind datum in zicht was. Ik was tonnetje rond, mijn benen waren net zo dik als mijn enkels, en ik werd er niet flexibeler op.

Toen ik s’avonds om een uur of 6 op de TMF chat zat, op een kanaal met alleen maar vader moeders en zwangere dames, en ondertussen bejeweled speelde, voelde ik het. Dé eerste wee. Ik wist het meteen zeker maar hield het nog even voor me, der zat aardig wat tijd tussen dus geen haast, toch?

Eenmaal snachts in bed begon het gezeur, zodra ik ging liggen deden die weeen veel meer zeer, dus ik heb de hele nacht maar een beetje gezeten en rondjes gelopen terwijl ik TMF keek, aangezien dat toen die tijd het enige was wat snachts op tv was.
S ochtends toen mijn moeder wakker werd verteld wat er aan de hand was, weeen kwamen nogsteeds pas om de 10 minuten, dus eind van de ochtend nog naar oma gereden, koffie gedronken, en even wezen winkelen.

(Ik kan me nog zo goed herrinneren dat ik in de Action liep met ma en oma, en dat ik elke keer even moest stoppen om de weeen op te vangen. Toen viel het oma pas op dat ik ze had, en kreeg ik op mijn kop dat ik daar was haha)

tbt

Zo ging de volgende nacht ook weer, de hele nacht wakker en rondjes lopen, zondag ochtend naar het ziekenhuis, daar een uur aan de ctg gelegen, weeen bleven, ondertussen wel wat sneller, rond de 6 minuten, maar dat deed het al uren.
Na de ctg weer naar oma, heerlijk soepje gegeten zoals elke week, om vervolgens met mijn oom en tante mee naar huis te gaan. Die hadden namelijk een ligbad, waar ik dan ook meteen gebruik van gemaakt had, we hoopte dat de weeen wat sneller zouden komen.

Dat deden ze dan ook trouwens, toen ik het bad uit was en we aan het eten gingen, kwamen ze om de 4 minuten…… […]






Volg je mij al op social media? dat kan namelijk op
Facebook // Instagram & Twitter óf Bloglovin



Facebook Comments

Related posts:

Unpacking de Ouders van nu "Zwanger Box"
Het leed dat Striae heet...
Blue monday, but really.
Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge