Deze maandag word sinds een aantal jaar “blue monday” genoemd… Schijnbaar is dit de meest depressive maandag van het jaar, omdat mensen rond deze tijd erachter komen dat ze zich niet aan hun goede voornemens houden, het donker is buiten, blahblahblah.
Vreselijke onzin lijkt me het allemaal….
Maar voor mij en mijn gezin is het vandaag echt blue monday…….

20140802_131014
20140831_141756

StarskienEcho

Deze schattige kitten hierboven is Echo. Echo kwam bij ons toen die 4 weken oud was, beetje een sukkeltje. We dachten eigenlijk dat ie niet helemaal goed was en daarom is hij nooit geadopteerd maar hebben we hem zelf gehouden. Ook waren Starski en hij stapelgek op elkaar dus de keuze was makkelijk.

20140928_012043

Al snel was de kleine schrale iets wat slome Echo 1 van ons gezin, een vreselijk lieve sul, die van klein katertje al heel snel uitgroeide naar joekel van een kat, die volgens mij net zoveel woog als de gemiddelde 6 maand oude baby.

Gisteren stonden we op het punt om naar mijn moeder te gaan. Mijn moeder is vorige week jarig geweest en vandaag kwam beter uit voor ons, dus na een lekkere ochtend op bed hangen kwamen we er pas laat uit.

“Schatt” hoorde ik opeens, op een vrij wanhopige manier… gevolgd door een jankende miauw die meteen door merg en been ging. Ik liep naar de voordeur, en daar lag onze Echo… Ik pakte hem zachtjes op en legde hem tegen me aan, toen ik zn achterkant al erg slap vond.
“Bel de spoed maar” zei ik tegen Mies, “Dit is niet goed”… Ik wist het eigenlijk al, alleen z’n mauw was al genoeg. Wikkelde hem in een warme deken en we stapte al snel in de auto.

20150619_190639

Terwijl ik hem strak tegen me aan hou in de auto voel ik zijn ijskoude oren tegen mn wang, en ga ik met mijn vingers langs zn rug en poten om te kijken of ik iets geks voel… Zon ritje naar de dierenarts die “maar” 10 minuten duurt, leek een eeuwigheid te duren. Elk stoplicht wat we tegenkwamen stond op rood, en Echo werd alleen maar rustiger en kouder, en terwijl ik m probeer te bekijken zie ik de nagels aan zijn voorpoten kapot gescheurd, alsof die zichzelf echt naar huis heeft getrokken…

Eenmaal bij de dierenarts aangekomen liet ie zien hoeveel pijn hij had, het trillen van zijn voorpoten, en zielige mauwen, zelfs de dierenarts had het er moeilijk mee.
Ze kwam erachter dat ie een ruis bij zijn hart had, en zijn hele achterkant reageerde nergens meer op. Sterker nog, Er was geen hartslag meer te vinden.
De Dierenarts denkt dan ook dat er iets van een bloedklont de aorta ingeschoten is en daar vast is komen te zitten, waardoor de achterkant uitvalt.
Wat het ook is, hij had vreselijk pijn en er was niks aan te doen.

Behalve dan het meest logische…
Dus binnen een aantal minuten dat we binnen waren, kreeg hij zijn eerste spuitje met narcose… zodat ie in ieder geval pijnvrij zou liggen. Niemand wil een huisdier inslapen maar als je beestje nog geen 2 jaar geworden is doet het toch wel heel erg zeer.

20151219_184855

Mijn nacht was dan ook erg beroerd, en zo stond ik dan ook op. Doodmoe, emotioneel en harde buiken…tijd om een rustig dagje te hebben dus.
Blue Monday…. maar dan met een échte reden.








Volg je mij al op social media? dat kan namelijk op
Facebook // Instagram & Twitter óf Bloglovin



Facebook Comments

Related posts:

Grootste irritatie van het jaar.... Doe het goed, of doe het niet..
Autogordel bij zwangerschap...
Zwangerschapsupdate : week 33
Share

4 Comments on Blue monday, but really.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge